चित्रकविता-१

पसरून बाहू
दिर्घ श्वास अन्,
केश मुक्त ते
डोळे मिटून,
एकरुप तू होऊ पाहशी..
न्हाऊन हिरवे वस्त्र लेउनी,
नीलाकाशी मुक्त सोडल्या,
खग केशांच्या वनराणीशी.
वर्षाघन तव उ:श्वासान्नी,
मोहरुन मग झरझर झरतील..
जल बिंदुंचा शृंगार लेऊनी,
ओलेती तू की वनराणी;
प्रश्न कठिण हा सोडवताना
मंत्रमुग्ध मी अनिमिष नयनी
रूप तुझे हे साठवताना,
कवितेतून तव चित्र रेखतो...

- कल्याणी (२७/६/२०१८ स.११:४५)

कुतूहल

कुतूहलाचे मज कुतूहल वाटे
किती निरागस भाव हा असे
काय कधी अन् कशास केव्हा
प्रश्नांतुनी हा जन्म घेतसे

कुतूहलाला बंध नसे
वेळ वय वा विषयाचा
होईल वेडा क्षणांत कुणीही
मित्र होई जो कुतूहलाचा

विस्मयकारक अनुभव मिळतो
पाठवुरावा याचा करिता
गरज जननी जर शोधाची
कुतूहल असे त्याचा पिता

उतू नका मातू नका
टाकू नका वसा याचा
याचीच कास धरून शेवटी
प्रत्येक प्रश्न सोडवायचा

-कल्याणी
२ मार्च २०१७
सायं ७:१५